Ouderen en kinderen boetseren samen (deel twee)

ouderen en kinderen boetseren samen - deel twee

Verse bloemen van nieuwe duo’s.

Vandaag begonnen acht nieuwe kinderen uit groep 8 van de Sint Franciscusschool samen met acht nieuwe bewoners van Lindestede aan verse bloemen van was. Voor deze groep was alles weer nieuw. Waar nodig heb ik ze per duo laten zien hoe je de was kunt kneden en vormen.
Daarna wilden ze weten hoe je de bloem aan een tak vastmaakt. Door eerst een bolletje op de tak vast te  maken krijg je een knop of een bloemhoofdje, waarna je er de bloemblaadjes omheen kunt vormen. Wel goed aansmeren, anders vallen ze er weer af!

“Dit heb ik nog nóóit gedaan!”

De kinderen maken heel wat mee. De ouderen wonen niet voor niets in een verpleeginstelling. Sommigen hebben een herseninfarct gehad of zijn aan een rolstoel gebonden. Anderen zijn dementerend. Voor een van de dames was het wel érg nieuw allemaal: “dit heb ik nog nóóit gedaan, bleef ze elke paar minuten herhalen. De jongen naast haar verzekerde haar elke keer opnieuw, op een even verraste toon,  dat het voor hem óók pas de eerste keer was. “Hij is een heel goede leraar, hoor”, complimenteerde ze hem tegenover mij. Intussen hadden ze samen dikke pret.

Niet alle ouderen kunnen hun beide handen goed gebruiken. De kinderen zijn dan ‘de handen’, maar de beslissingen nemen ze samen. Er was ook een dame met afasie bij. Toch was er goed contact, want het kind naast haar vroeg haar van alles en dan knikte ze of wees ze het aan.
Ik ben erg onder de indruk van de opgewekte houding van de ouderen en de vanzelfsprekende toewijding van de kinderen tijdens het samenwerken.

Het prettige van was is, dat het soepel werkt, niet uitdroogt en niet hard wordt. Als iets mislukt kun je gewoon opnieuw beginnen. Maar dat is tevens een nadeel, want boetseerwas die te warm wordt, wordt te zacht. Het gaat aan de handen kleven en blijft niet goed in vorm. Het is behoorlijk warm in het verpleeghuis, daarom leggen we de werkstukken heel voorzichtig weg tot de volgende week. Als ze af zijn bewaren we ze zolang op een koele plaats.

Ouderen en kinderen boetseren samen

Dat is heel bijzonder om mee te maken. Wat zou ik het geweldig vinden als we deze ervaring een beetje vast kunnen houden en we alle bloemen samen tot een blijvend aandenken in brons kunnen laten gieten!

Hoe kinderen en ouderen samen ervaringen boetseren

Groen, grijs en gelukkig

Dit is het thema voor het project*, waarin kinderen en ouderen samen boetseren aan bloemen van was in de activiteitenruimte van Lindestede. Op deze manier komen ze heel dicht bij elkaar. Letterlijk raken de handen elkaar. Ook moeten ze hun voorkeuren bespreken. In overleg bedenken ze oplossingen om de bloem in was te verbeelden: “Dit vind ik wel mooi, maar ik weet natuurlijk niet hoe jij erover denkt.” “O, maar ik vind álles leuk hoor, zullen we het zo doen?”

Tijdens deze tweede bijeenkomst (lees ook mijn vorige bericht) maken ze hun bloemen af. Er komt nog een zijtakje met een bloem bij, of de steel wordt voorzien van blaadjes en – soms – doorns. Alle losse delen moeten goed worden aangesmeerd.

De manier waarop ze samenwerken is heel persoonlijk. Terwijl het ene koppel eensgezind aan een bloemblaadje frunnikt, verdeelt het andere koppel de taken. Soms vraagt het kind wat de oudere wil, en voert het dan uit: “Hij heeft er wel kijk op”. Of: “Handenarbeid, dat hadden wij vroeger niet op school. Daar heb ik dan ook totaal geen ervaring mee.” En een ander: “Dit is nieuw voor mij. Ik hoefde nooit te werken, want ik was controleur van beroep”.

Een blijvende ervaring

De kinderen zijn heel toegewijd, Ze vinden het belangrijk om te ervaren “dat ouderen nog heel veel kunnen en willen”, ook al wonen ze in een verpleeginstelling. Als de bloemen klaar zijn, gaan ze samen op de foto. Daarna noteren ze wat ze gemaakt hebben en hoe ze het vonden om samen te werken. Hun namen gaan eronder. Een enkele oudere ondertekent met de voornaam.

De bloemen zijn prachtig! Hoewel een van de oudere heren niet zo te spreken is over de kleur…

We willen dit heel graag vasthouden in de vorm van een permanent aandenken. Daarom proberen we of we de bloemen, bij elkaar tot een bloemstuk gerangschikt, in brons kunnen laten gieten.

Aan het eind van de bijeenkomst brengen de kinderen de bewoners weer terug naar hun afdeling, en nemen afscheid. Want de twee keer zitten erop. En dat is best wel emotioneel. Maar op bezoek komen kan natuurlijk altijd!

Ik vind het heel bijzonder om dit proces te kunnen meemaken.

*Dit project is een idee van Marian Dirksma

Een bloeiend voorjaar in Lindestede

jong en oud boetseren samen

Het voorjaar is nog niet begonnen, hoewel… in de tuin staan de eerste groene sprietjes van de sneeuwklokjes al boven de grond. En we hebben gezien dat de dagen weer gaan lengen. Het voorjaar is toch al, heel pril, in aantocht.

Jong en oud boetseren samen verse bloemen van was

Dat kunnen we helemaal goed merken in Wolvega. Vanmorgen schiepen acht leerlingen uit groep 8 van de Sint Franciscusschool samen met acht bewoners van verpleeghuis Lindestede nieuwe bloeivormen van was.

Inspiratie

Op de tafel stonden vazen met bloemen als inspiratie. Er lagen tijdschriften vol bloeiende planten, evenals tuinboeken en flora’s. In tweetallen bekeken de leerlingen en de ouderen de plaatjes in de boeken, roken aan de bloemen en voelden hoe die in elkaar zaten. Intussen maakten ze kennis met elkaar.

‘Vroeger was een heel andere tijd’

De leerlingen en ouderen gingen met elkaar in gesprek terwijl ze samen aan de wasbloemen werkten. Met sommigen klikte het meteen, anderen hadden wat meer tijd nodig voordat er een gesprek op gang kwam. Een van de dames vertelde dat zij vroeger op school zulke dingen nooit deden:  ‘Dat was een heel andere tijd’. Ze voelde zich daardoor erg onhandig en liet het werk dan ook graag over aan de jongen naast haar. Een meneer maakte heel geconcentreerd gedetailleerde bloemen die allemaal plat waren, als viooltjes. En een tweetal boetseerde een bloem zó vol bloemblaadjes dat hij zwaar werd van de was.

Er zijn composiet-bloemen gemaakt, volle rozen en tere kelkjes. En wat was het gezellig en wat hebben ze genoten van elkaar en het boetseren! Volgende week vrijdag gaan ze verder.

In de Stellingwerver stond vanmiddag al een vrolijk bericht