Inspiratie cadeau!

inspiratie cadeau

Van een lieve vriendin kreeg ik een heel bijzonder verjaardagscadeau. Die verjaardag is al even geleden, het cadeau mocht ik afgelopen weekend ‘uitpakken’.

Vrijdag

Het begon met een veerboot. Daarna een kamer met prachtig uitzicht over de Waddenzee. Eigenlijk was dat al genoeg.

Maar het eiland wekt een verlangen op naar uitwaaien en zoute vlagen in je gezicht en licht en hoge luchten. Dus gingen we fietsen, tegen de wind in tegen de duinen op, langs het Groene Strand en het Donkere Bos. Daarna te voet langs Griltjesplak, over de zeereep het ruige strand op.

Terug bij de haven zochten we bescherming in het Wakend Oog met muntthee en warme broodjes.

Zaterdag

De volgende dag begon met een stralend blauwe hemel boven het drooggevallen wad. Het was windstil. Kort daarop veranderde het blauw in nevelig lichtgrijs. De windstilte bleef, zodat we zonder enige moeite over de waddendijk naar de Wierschuur fietsten, langs duizenden drukdoende vogels.

De hemel leefde, het wad leefde, het water leefde en alles riep. Ganzen, wulpen, scholeksters, strandlopertjes en allerlei vogels die ik niet ken.

De rust over de dijk, landinwaarts, was opvallend, met hier en daar het zingen van kleine vogels in de struiken.

Na een korte stop in het Heartbreak Hotel, dat geen hotel is maar een strandpaviljoen waar je heerlijke taart kunt eten,  zochten we het strand op. Het was inmiddels vloed. Op de grens tussen land en water kwamen groepen meeuwen bij elkaar, vlogen ineens massaal op en daalden even massaal verderop weer neer, als golven, maar met grotere interval.

Altijd weer is de vloedlijn anders. Deze keer lagen er een massa zee-egels, krabben, scheermessen, zeesterren en een enkel bosje wier met felgekleurd touw. Daartussen vond ik opvallend veel kleine dode platvissen, op hun gekleurde boven- of witte onderzijde. De meeuwen aten niet van de vissen. Waren ze al te lang dood? En hoe kwam het, dat ze stierven? Ze lagen zo mooi, zo teer stil.

Met rode wangen van de buitenlucht aten we later in het dorp garnalenkroketjes met de smaak van zee. Vanachter de zoute ruiten van de snelboot verdween het eiland snel achter ons. Het nagenieten begon al.

Ik kreeg niet alleen twee dagen wandelen en fietsen, maar vooral ook inspiratie cadeau. En het is waar: ervaringen krijgen is veel fijner dan spullen.

Sterk zwart ijs

Wintersprookje

Het zou hard gaan vriezen en binnen een paar dagen zouden we kunnen schaatsen! Ik hield de berichten en het ijs in de buurt in de gaten. Zaterdag zorgde ik voor wintervoer voor de vogels in de tuin. Zondag waren de vijver en de sloten al grotendeels dichtgevroren, maandag was er niet veel bijgekomen. De zon scheen behoorlijk warm en ‘s middags verschenen er weer overal natte plekken. Het ijs op de vijver dooide zelfs weer weg, en ik zag voor het eerst van mijn leven een ijsvogel! In onze eigen tuin!

ijs
Ijs en sneeuw op de Tjonger bij Nijeberkoop

Dinsdag kwam er hier en daar sneeuw uit de lucht. Het zag er mooi uit, met die wolkenformaties boven dat wit, maar schaatsbaar ijs bleef nog even ver weg.

Kriebels

Woensdag kwamen er berichten dat er toch echt hier en daar geschaatst werd op open water. De wind was akelig koud en hard, dus nee, we gingen niet op onderzoek uit. Donderdag ook nog niet. Die dag moesten we een probleem met de c.v. oplossen. Bovendien werd ernstig gewaarschuwd voor gevaarlijke situaties vanwege windwakken en nog maar net dichtgevroren dunne plekken. De belofte van schaatsen lokte echter hevig.

Laatste kans

Vrijdag pakten we ons goed in en gingen op weg naar echt ijs.

Het autoportier sloeg uit mijn handen. De wind drong onmiddellijk door al mijn lagen kleren. Met koude vingers trok ik snel de veters van mijn schaatsen stevig aan. Het was twee jaar geleden, dus het voelde even wiebelig onwennig.

Het ijs bleek keihard, zwart en dik. Op de meeste plaatsen dan, want er bleven verraderlijke open gaten met golvend blauw water.  Daaromheen was het ijs veel dunner, evenals uit de wind in de felle zon tussen het riet. Dus we bleven daar een flink stuk uit de buurt op de dikke veilige plekken. Zaterdag gingen we nog een keer. De wind was wat minder en er waren iets meer mensen, maar echt druk was het niet. Een heel rondje zat er nog steeds niet in doordat in het midden een strook van het meer nog open lag. Dus schaatsten we eerst met de wind mee naar de westkant, dan achter een smalle strook riet en elzen langs tot aan een koud open stuk.

IJs van dichtbij

Onder mijn ijzers zag ik plotseling een vis in het ijs! Een brasem die ingevroren was geraakt, waarschijnlijk al dood.

Als je goed kijkt, is er van alles te zien in de bevroren laag. Patronen van scheuren, luchtbellen, kristallen bovenop, grote ijsbloem-motieven.

Halverwege besloten we toch maar om te keren. De wind was snijdend koud, maar weer eens op de schaatsen staan op echt natuurijs is een ervaring die ik niet wil missen.

Er staat alweer water in de vijver in de tuin.

IJs, ijzer en kijkpret

Vrijdag 9 februari

Tussen de spoorlijn en de A28 bij Wolvega ligt een waterrijk driehoekje. Het is een beetje een vreemd gebied, dat wordt ontwikkeld voor recreatie. Ruig, lieflijk en urbaan tegelijk. Het lawaai van het verkeer en van treinen verstoort de stilte van het stijve riet in het ijs niet. Mannen in verwarmde graafmachines scheppen nieuwe natuur in de marge van de bebouwing, terwijl mensen met mutsen op langs de ijzeren rijplaten honden uitlaten.

Kijkpret langs de waterkant

Op het pad langs de Linde snijdt de wind in mijn gezicht. In de bocht is het water bevroren tot verstijfde golven en luchtbellen. De waterspiegel moet gedaald zijn, zodat het water in laagjes is vastgevroren. Het is koud, erg koud. Met de lopende tentoonstelling in Kunstlokaal №8 nog op het netvlies, kijk ik anders en vallen me nieuwe details, kijkhoeken en composities op. Ik keer om en met de wind in de rug nu heb ik alle rust voor kijken en fotograferen. De zon zet alles in een feestelijke gloed.

Wandelen door een prentenboek

Geaard en gesmeed in de Tjongervallei

In Kunstlokaal №8 richten we deze week een tentoonstelling in van het werk van Milly Betten en Gerlinde Habekotté: Geaard en gesmeed. Op 1 november is de opening. Tot en met 9 november is het werk te zien. Deze fotocollage is direct door het werk van de kunstenaars geïnspireerd.

Tjongervallei - fotocollage

Kijken met andere ogen

Als je met het werk van deze kunstenaars bezig bent, bekijk je de omgeving met een nieuwe blik.
Toen we vanuit het autoraam naar de wolken boven het weiland keken wezen we elkaar daarop: “zie je dat? Milly Betten!”
Ik nam de fiets voor een ritje langs de Tjonger om foto’s te maken van het blauw, groen en grijs van Milly Betten in het landschap. De hekken van hout en ijzerdraad en het riet in het water deden me denken aan het werk van Gerlinde Habekotté.

Helemaal toevallig fietste ik langs een bord met de einddatum van de tentoonstelling. Dit maakte de collage helemaal af.

Kijk ook op Tjongervallei | Flickr – Photo Sharing!.

Ogen op steeltjes

Art The Hague

IMG_0668

Als je mocht kiezen?

Een plezierige kunstbeurs, Art the Hague. Mooi werk, divers ook. Nieuw werk van oude bekenden gezien, zoals Josien de Geus bij Vonkel, Karola Pezarro bij galerie Adorable, Marian Bijlenga bij Ramakers. Leuke gesprekken gevoerd met galeriehouders. Ik heb drie keer de vraag gekregen: “als je mocht kiezen en geld speelt geen rol, wat zou je dan mee naar huis willen nemen?” Tja… Die tekening van Schoonhoven? Een beeld van Paul Gees? Of toch een klein fijn werkje van Victor van Loon? (De vraag ga ik onthouden. Die zal vast nog wel eens van pas komen.)

Inspiratie zorgt voor ogen op steeltjes

Op weg naar boven zag ik dat de witte panelen waaruit de stands waren opgebouwd aan de achterkant spannend gevlekt waren. Inspiratie zorgt voor ogen op steeltjes. Want ineens zie je meer: de afdrukken van bladeren op de stoep, een stapel karton in het gangpad, een dichtgelakt dekseltje in de muur.

Naast de kunst | Art the Hague 2014 - ogen op steeltjes

Populair

ijsstand by Birgit Speulman
ijsstand, a photo by Birgit Speulman on Flickr.

Deze foto maakte ik op 13 januari. Daarna ging hij een eigen leven leiden. Iemand zette hem op zijn blog en anderen herplaatsten hem op hun eigen blog, zonder dat ik wist hoe populair deze foto was.

Ik had geen idee:

OTTERWERX likes this
DONTBEAFRAIDIAMAFRAID reblogged this from TANTUMPLUVIA
BORNAGAINNOTHING reblogged this from VALSCRAPBOOK and added:
ijsstand by Birgit Speulman on Flickr.
MISTAKESIMWILLINGTOMAKE reblogged this from SITUPSANDFRUITCUPS
DAWNS-DESCENT reblogged this from VALSCRAPBOOK
EREBOR-PRINCE likes this
POBOH likes this
E-BETHMARIE reblogged this from JACK-FROST-OVERLAND
CAROLRUBIAO reblogged this from WERTIN8
SLATEANDMOREL likes this
KURTOUTDOORMAN likes this
AMIGO155 likes this
MANECTRICPUP reblogged this from JACK-FROST-OVERLAND
IMTHEANIMEQUEENANDIMWIERD likes this
ARLOTHIA likes this
JACK-FROST-OVERLAND reblogged this from VALSCRAPBOOK
JACK-FROST-OVERLAND likes this
EXACTACRAFTS likes this
DYSFUNCTIONALDRAUGHT reblogged this from VALSCRAPBOOK
INKLOVEANDBEAUTY reblogged this from LEWLOO23
ALTHOUSEMINIMA reblogged this from MOUNTAINVAGABOND
TANTUMPLUVIA reblogged this from VALSCRAPBOOK
LEHCTIM-LLENRUB reblogged this from LEEJAX
LEWLOO23 reblogged this from GEGAGGLES-THE-CHOSEN1
XAIDREAD reblogged this from VALSCRAPBOOK
EYESTHEBYE likes this
SKIEFER3 reblogged this from WERTIN8
SKIEFER3 likes this
BOWIEBONER likes this
PIKAHOOD likes this
ALTHOUSEMINIMA likes this
HEARTSARELIKEDRUMS reblogged this from VALSCRAPBOOK
HEARTSARELIKEDRUMS likes this
ENGELART likes this
WERTIN8 reblogged this from VALSCRAPBOOK
TANTUMPLUVIA likes this
JDREPHOTOGRAPHY likes this
SITUPSANDFRUITCUPS reblogged this from THENORTHERNOUTPOST
THENORTHERNOUTPOST reblogged this from MOUNTAINVAGABOND
THENORTHERNOUTPOST likes this
EMPTYCUPBOARD likes this
STAIN-BOY likes this
BORNAGAINNOTHING likes this
THE-GUY-SIDE-OF-SERENITY reblogged this from LEEJAX
CHEESEGRATERISH reblogged this from VALSCRAPBOOK
LEFTARROW reblogged this from VALSCRAPBOOK
GEGAGGLES-THE-CHOSEN1 reblogged this from VALSCRAPBOOK
CAMILLATAYLOR likes this
THEJOSHKERR likes this
SELOUARIFAY likes this
LEEJAX reblogged this from MOUNTAINVAGABOND
SIVAMURAMAI likes this
NORMROCKWELL reblogged this from VALSCRAPBOOK
NORMROCKWELL likes this
MOUNTAINVAGABOND reblogged this from VALSCRAPBOOK
MOUNTAINVAGABOND likes this
VALSCRAPBOOK posted this

Toch eens op zoek naar waar mijn andere foto’s allemaal uithangen!

Tweeluik

tweeluikHier combineer ik digitale collages met foto’s. De collages zijn abstract, maar verwijzen in compositie, vorm en kleur naar werkelijk bestaande plaatsen, observaties en momenten.
De collages zijn niet gemaakt naar aanleiding van de foto’s. Ze zijn ontstaan uit afval van de restauratie van het dak van AlleskAn: oud lood, ijzer en andere vondsten. Ik schuif met vormen en kleuren tot een beeld verschijnt dat bij mij associaties oproept met dingen die me fascineren. Bijvoorbeeld de schoonheid van verval en vergankelijkheid: roestige oppervlakken, aangevreten hout, gescheurd papier, erosie. Maar ook de lijnen in het landschap: voren, bandensporen, sloten, het kantwerk van kale bomen tegen de lucht. De overeenkomst met mijn foto’s was voor mij een verrassing.
In het boek heb ik 28 combinaties opgenomen, hier zie je er maar 8. Voorbezichtiging Tweeluik op Blurb