Kunst in kerken/langs oude paden

Licht

Boven mijn hoofd op het plafond verschijnt soms een bijzonder patroon van licht. Het is de weerkaatsing van zonlicht in een spiegel waarop stenen liggen. Dit beeld doet me denken aan het licht in de kerk vroeger, op mooie zondagen, als het feestelijk door de gebrandschilderde vensters viel.

Schrijven met licht

Vóór de zomer van 2016 begon ik met tekeningen in de computer of op papier of met ingescande papiertjes en voorwerpen. Ik had nog nooit een foto uit de camera gebruikt om iets te maken. Op een ochtend in juni zag ik plotseling de bewegende lichtvlekken in de deuropening, van het zonlicht dat door het bladerdak scheen van de Prunus naast de deur. Dat moment vroeg erom een foto te gebruiken als basis, want het klopt: fotografie is ‘schrijven met licht’.

Daarna zag ik overal bijzondere licht- en schaduwvlekken waarvan ik iets wilde maken. Die zomer maakte ik ook de serie die  begon met een foto van de spiegeling van zonlicht, geprojecteerd op het plafond.

Licht wordt beeld

Met deze foto speelde ik een associatief spel. Door kleur aan te brengen op selectieve plaatsen veranderde ik de sfeer. Met de muis tekende ik nieuwe lijnen en verlopen, gumde of knipte deze weer gedeeltelijk weg, voegde extra vormen toe. Zoals de ambachtelijke drukker drukgangen maakt, bouwde ik in de computer het beeld in lagen op, verschillend van kleur, structuur, dichtheid en transparantie. Het beeld werd persoonlijk.

Spiegeling

De resultaten die me bevielen sloeg ik op. Hieruit ontstond een een serie van 85 beelden met de titel Spiegeling. Daarvan is nu een selectie, uitgeprint en ingelijst, in de Ludgeruskerk in Balk tentoongesteld.

Kunst in kerken/langs oude paden

Nu, in 2018, valt alles op zijn plaats. De kerk, het lichtspel, de associaties die mensen bij dit werk hebben: cellen, embryo’s, schepping en begin van het leven, en ook het einde ervan. De kringloop.

Collages is geopend!

Nu te zien in Kunsthuis Secretarie in Meppel: de tentoonstelling Collages. Gastcurator is Hans Emmelkamp, die zelf collages maakt en, jawel, op dit moment ook exposeert in Kunstlokaal №8.

Het was een drukke, gezellige opening op zondag 15 april, met een woordje van Jan Willem Kok van stichting ArtPhy, muziek door Rudi Kaldenberg en Jan Bartlema en veel fijne gesprekken. De diversiteit van het medium collage komt in de tentoonstelling, hoewel niet heel groot, goed tot uitdrukking. Je kunt de tentoonstelling Collages nog bezoeken tot 8 juli, dus tijd genoeg.

Uit Van Dale:

moeder (de; v; meervoud: moeders)

  1. 1 – vrouw die één of meer kinderen heeft
  2. 2 – vrouw die als een moeder zorgt: Moeder Aarde, Moeder Natuur de aarde, de natuur (gezien als moeder)
  3. 3 – oorsprong, bron: de angst is de moeder van de nervositeit

Moederdag, moederen, moederkloek, moederland, moederliefde, moederschoot, moedertaal, moedervlek…

Op 13 mei zal ik een workshop collage geven voor mensen van 8 tot 88 jaar.

Verras jezelf en doe mee!

Materiaal: cadeaupapier, pakpapier, kranten, bakpapier, kastpapier, toiletpapier, keukenpapier, bedrukt papier uit boeken en tijdschriften, papieren zakjes en -tasjes, behangpapier, patroonpapier, vloeipapier en meer.

Thema: moeders.

Aanmelden kan via Kunsthuis Secretarie, telefoon 0522850644, e-mail info@kunsthuissecretarie.nl

Collages

tentoonstelling collages


Ik doe mee aan de tentoonstelling Collages ‘kunst- en plakwerk’ in Kunsthuis Secretarie, Meppel, van 14 april t/m 8 juli 2018. 

Van mij zijn digitale collages te zien, o.a. de serie Tijd | Momenten. Dit werk gaat over waarneming. Elke collageversie afzonderlijk is een moment uit de tijd, in steeds veranderend licht. De 50 collages zijn samengesteld uit verschillende knipsels van tekeningen in de computer.

Op de website van Kunsthuis secretarie:

De Franse titel Collages moge duidelijk zijn; coller betekent plakken.

Op zich zelf is de collagetechniek dus niets bijzonders. Het is gewoon ‘plakwerk’.

De collagetechniek als kunstvorm is echter wel bijzonder. De kunstenaar gebruikt bestaande beeldfragmenten (foto’s, knipsels etc), die hij verzameld heeft en gaat deze vervolgens spelenderwijs ordenen, verschuiven/ veranderen etc.

Na lang ‘wikken en wegen’ worden de beeldfragmenten definitief op een ondergrond geplakt. Op deze manier wordt er met ‘geleend’ materiaal een nieuw beeld gecreëerd. De essentie van de collage als kunstvorm is dat alles zó samengevoegd is tot een samenhangend geheel, dat het uiteindelijke totaalbeeld een nieuwe expressieve identiteit gaat aannemen. In deze tentoonstelling willen wij een zo breed mogelijk scala van de collage techniek tonen.


Uitnodiging voor de opening van de tentoonstelling collages

Van de collagetechniek wordt in de kunst meer gebruik gemaakt dan je beseft. Het bij elkaar brengen en rangschikken van (hergebruikt) materiaal tot een nieuw op zichzelf staand kunstwerk, is een kunstvorm die al omarmd wordt sinds de kubisten in het begin van de twintigste eeuw. In Kunsthuis Secretarie is het werk van hedendaagse vertegenwoordigers van verbazend uiteenlopende en eigentijdse collage- technieken te zien. 

Kunstwerken van Birgit Speulman (Jubbega), Marcel Prins (Jubbega), Jens Thiele (Münster), Mirjam Hagoort (Amsterdam), Ron van der Werf (Apeldoorn), Hans Emmelkamp (Meppel) en Bertus Halfwerk (Blankenham) maken deel uit van collecties in binnen- en buitenland. 

De opening zal op ZONDAG 15 APRIL OM 16:00 UUR worden verricht door Jan Willem Kok, initiatiefnemer en voorzitter van stichting ArtPhy.
Muzikaal intermezzo op piano en gitaar door Rudi Kaldenberg en Jan Bartlema. U bent van harte uitgenodigd. 

Op 13 mei geef ik een workshop collage

Kunsthuis Secretarie heeft kunsteducators Birgit Speulman en Diny Kiers bereid gevonden workshops collage te geven. Sta versteld van jezelf op 13 mei of 24 juni.
Nadere info www.kunsthuissecretarie.nl 


kunsthuis secretarie  

openingstijden 

dinsdag t/m zondag: 13.00 – 17.00 uur
donderdag: 10.00 – 17.00 uur 

Hoofdstraat 22 Meppel
postadres: Grote Akkerstraat 10 7941 BB Meppel
telefoon 0522 850 644
e-mail
info@kunsthuissecretarie.nl
www.kunsthuissecretarie.nl

Nieuw werk! Collages gecombineerd in de computer

De eerste serie

Met twee foto’s en een analoge tekening waarin ik vormovereenkomsten ontdekte, ben ik begonnen.  Ik heb ze bewerkt, uitgesneden en gecombineerd in de computer. Het is veel te ingewikkeld om dat proces uit te leggen. Ik weet ook niet meer precies wat de volgorde was, want ik werk meestal nogal intuïtief. Van de hele serie die ik heb gemaakt heb ik maar één exemplaar geselecteerd dat ik de moeite waard vind (afbeelding 1). Dat kan gebeuren als je na een aanvankelijk helder plan verdwaalt in het werken.

gecombineerd in de computer

En nu beter

Maar daarna ben ik met een vierkant kader als gereedschap naar de collages gaan kijken en zoeken naar fijne composities. En hier ben ik wel heel blij mee! Dus deze deel ik graag. (afbeeldingen 2 t/m 7)

Mijn Doorgetekende lijn in Line-Up

line-up

Internationale groepstentoonstelling

Line-Up

Opening op 6 augustus 2016 om 15:00 uur

In Line-Up toont Kunstlokaal №8 deze zomer ruim 60 werken van tweeëntwintig kunstenaars verbonden aan de galerie. Vertrekpunt voor deze internationale groepsshow is de lijn. De lijn als verbinding, structuur, grens, richting, spoor, afbakening, naad, contour, ornament. De lijn is vorm teruggebracht tot de essentie, in de ruimte of in het platte vlak. De lijnvoering is zakelijk of expressief, de schriftuur strak of gevoelig, fijn getekend of met brede gebaren geschilderd. Een rijk tableau.

22 kunstenaars in lijn

Chris Baker (USA) • Milly Betten • Marian Bijlenga • Maarten Brinkman • Chen Harland GB) • Antón Hurtado (SP) • Maartje Jaquet • Martin de Jong • John Kok • Rudy Lanjouw • Carrie Meijer • Riki Mijling • Simon Oud • Tineke Porck • Marcel Prins • Anne Rose Regenboog • Vladica Ristic (SRB) • Josias Scharf (BRD) • Herman Schouwenburg • Betty Simonides • Birgit Speulman • Aimée Terburg

Van 6 t/m 21 augustus 2016. Open woensdag t/m zondag van 12 tot 18 uur.

Mijn doorgetekende lijn

Anderhalf jaar geleden maakte ik de tekening ‘doorgetekende lijn’ en beschreef ik het proces. Dit experiment kwam niet uit de lucht vallen: ooit maakte ik al eens doorgebeten etsen, omdat ik de onvoorspelbaarheid van de chemische reactie spannend vond en ik de daardoor ontstane randen zo mooi vond. Hetzelfde geldt voor de scheurranden van papier. Maar dan zachter.

Daarna maakte de tekening, kakelvers, deel uit van de tentoonstelling Romte in De Hoeve. Nu is het experiment wat gerijpt in mijn gedachten. Is dit eenmalig of het begin van iets? Kan ik dit proces nog eens herhalen met een andere vorm? Déze vorm, de ellips, is een natuurlijke, doorgaande beweging. Eén lijn. Ik vermoed dat elke andere vorm minder logisch is. Met ander papier zou het korter of langer duren voordat de lijn doorscheurt. En de ellips zou er iets anders uitzien, net als het gat en de scheurlijn. Maar zou een lemniscaat twee gaten opleveren, of één?

De kunstenaars in de tentoonstelling zitten gelukkig niet op één lijn, wat hun bijdrage betreft. Heel interessant hoe verschillend de benaderingen zijn van het thema ‘lijn’ (met dank aan curator Marcel Prins).

line-up


 

Aan de overkant van de oceaan

vindt op dit moment (7 november 2015 van 18-21 uur, plaatselijke tijd) de opening plaats van de eerste New York International Miniature Print Exhibition, in het Manhattan Graphics Center.

Tweehonderdvijfenzestig kunstenaars uit vijfendertig landen zijn vertegenwoordigd met kleine grafische prentjes. Veel droge naald etsen, verder lino’s houtsnedes en zeefdrukken, monoprints en ook digitale prints.

Mijn werkjes

Tussen al die inzendingen zijn van mij drie werkjes van 6 x 6 cm. te vinden in de mappen. Het is digitale grafiek, uit de series Tegenlicht en  Hier, misschien. Geen reproducties van tekeningen, maar oorspronkelijk met de computer als gereedschap gemaakt en door mijzelf geprint met Epson pigmentinkt op hoogwaardig papier.

digitale grafiek

New York International Miniature Print Exhibition

1st New York International Miniature Print Exhibition, Manhattan Graphics Center, 2015
Foto: Manhattan Graphics Center, 2015

Gefragmenteerd

Tegenlicht

Ik loop door het bos. Met de zon laag in mijn ogen tuur ik tussen de takken van de bomen door tegen het licht in. Ik zie niet scherp, het contrast is te groot. Als ik mijn blik laat dwalen zie ik cirkels en kronkels in heldere kleuren voor mijn ogen.

In 2013 maakte ik de serie Zonnevlekken, nabeelden van de zon achter mijn gesloten oogleden. Toen was het juni en de zon stond op z’n hoogst. Nu maak ik een vervolg met de nieuwe serie Tegenlicht, een poging om de ervaring weer te geven van kijken naar het zonlicht tussen takken door. Getekend met de muis.

Digitale tekeningen. Het zijn er veel, 82. Soms toch eenlingen, soms ben ik ergens lang op doorgegaan en elke keer als een stadium me beviel heb ik hem bewaard.

Essentie

Hoe nu verder? Na enige tijd en veel kijken naar kunst zoek ik naar meer eenvoud, wil ik meer tot de essentie komen.

Wat is dat, de essentie? En hoe kom ik daar?

Selecteren

Laat ik inzoomen op een detail. Selecteren, maar: hoe? Ik zie lijnen, vormen, restvormen, kleurvlakken. Welke  keuze ga ik maken? Welke uitsnede is mooi, of juist niet mooi maar wel spannend, en hoe komt dat? Eerst maar eens doen.

Opnieuw gerangschikt:

Onderweg

tekeningen

onderweg - aan het werk

Nu de galerie weer leeg is kan ik lekker groot uitpakken, in een licht en opgeruimd kunstlokaal. Lekker tekenen! In het midden staat een grote werktafel zodat ik breeduit kan bewegen en de hele vloer kan ik gebruiken om de tekeningen op neer te leggen waaraan ik bezig ben.

Digitaal tekenen

Tussen het tekenen met grafiet, conté en houtskool door probeer ik met behulp van de computer mogelijkheden uit met de vormen en kleuren, het licht en het donker. En dan heb ik zomaar weer een nieuwe serie computertekeningen gemaakt.

Voor het eerst loopt het analoge en het digitale werk door elkaar en in elkaar over.

Tekeningen op papier

Ook het papier roept nieuwe mogelijkheden op. Alles verandert steeds onder mijn handen. Tijdens het werken bedenk ik welke kant ik op wil. Zoals je tijdens een wandeling zomaar een pad kunt inslaan zonder dat je weet waar het naartoe leidt. Van tevoren heb je wel bedacht welke richting je op wilt, maar niet precies welke route je gaat volgen. Zo teken ik vanuit een globaal plan. Wat het eindresultaat wordt weet ik zelf dan nog niet. Dat is spannend en inspannend tegelijk.

Tekeningen tekenen voor een deel zichzelf, zelfs ondanks mij. Zoals een boek zichzelf schrijft als de schrijver eenmaal goed op gang is.

Soms denk ik: wat heb ik nú weer gemaakt.

 


werktafel

Zelfs de tafel kan het niet laten mee te doen.

Potlood en muis

tekening Ruimte 01 ©Birgit Speulman 2014

Een aantal van mijn nieuwe grafiettekeningen hangt nu op de tentoonstelling Romte in de Hoeve. Zaterdag om 17 uur is de opening. Een van deze tekeningen is de basis geworden van het digitale werk hieronder. Dit is een selectie uit 60 verschillende digitale tekeningen.