Intussen, bij de bronsgieter

bij de bronsgieter

Het bloemstuk van LindeStede en de Sint Franciscusschool is nu bij de bronsgieter, op MIET-AIR, in voorbereiding voor het brons. Dit voorbereiden blijkt veel meer werk te zijn dan ik dacht!

Verslagen uit de werkplaats

Elk kunstwerk is anders, dus eerst moet er goed worden nagedacht over de constructie van de aanvoerkanalen voor het brons en de ontluchtingskanalen.
De bronsgieter, Loek Hambeukers, is een zeer ervaren kunstenaar die vooral werkt in brons. Vanuit zijn werkplaats houdt hij ons op de hoogte met foto’s en verhalen.
Op de foto’s hieronder is te zien hoe hij de ontluchtingskanalen heeft aangebracht, in speciale, roodgekleurde was, zodat hij de structuur goed kan zien.

De giet- en ontluchtingskanalen zijn gemaakt, de mal wordt gegoten

Op de foto’s hier linksboven is het beeld te zien met de kanalen. Het staat klaar om de gipsmal te gieten. Daarnaast, op de foto rechtsboven, is de gips inmiddels om het beeld gegoten en hard geworden. Je ziet het beeld niet meer, want het zit nu in de gipsmal. De mal is ondersteboven gekeerd, zodat het piepschuim waarin we de stelen gestoken hebben, kan worden verwijderd.

Links onderaan zie je dan de schone onderkant, met de puntjes van de stelen. Aan de stelen komen de grote toevoerkanalen voor het brons. Op de foto middenonder zie je daarvan een begin. Op de foto rechtsonder zijn alle gietkanalen voor het brons aangebracht. In het vierkant is inmiddels ook een dunne laag was aangebracht voor de onderplaat. Het witte ‘bekertje’ bovenin zal het gat vormen waar later het brons in gegoten wordt. De rechtopstaande rode staafjes zijn de ontluchtingskanalen. Zonder deze zouden er tijdens het gieten luchtbellen in de mal komen, waardoor het brons niet alle plaatsen zou kunnen bereiken.
Vervolgens kan de mal worden afgemaakt met nog een laag gips erbovenop.

De gipsen mal met de was staat in de oven

Op de laatste foto’s staat onze mal in de oven. Samen met nog veel meer mallen, waarin werk zit van andere kunstenaars, wordt de oven gestookt. De temperatuur loopt in een paar dagen heel langzaam op naar 700 graden en koelt dan heel langzaam weer af. Door de hitte smelt de was eruit en brandt alles wat brandbaar is weg. Als de mal uit de oven komt, zit er een holle, ‘negatieve’ ruimte in waar de was gezeten heeft. Daarin zal het brons worden gegoten.

(Fotoverslag: Loek Hambeukers)

Nieuw werk! Collages gecombineerd in de computer

De eerste serie

Met twee foto’s en een analoge tekening waarin ik vormovereenkomsten ontdekte, ben ik begonnen.  Ik heb ze bewerkt, uitgesneden en gecombineerd in de computer. Het is veel te ingewikkeld om dat proces uit te leggen. Ik weet ook niet meer precies wat de volgorde was, want ik werk meestal nogal intuïtief. Van de hele serie die ik heb gemaakt heb ik maar één exemplaar geselecteerd dat ik de moeite waard vind (afbeelding 1). Dat kan gebeuren als je na een aanvankelijk helder plan verdwaalt in het werken.

gecombineerd in de computer

En nu beter

Maar daarna ben ik met een vierkant kader als gereedschap naar de collages gaan kijken en zoeken naar fijne composities. En hier ben ik wel heel blij mee! Dus deze deel ik graag. (afbeeldingen 2 t/m 7)

Onderweg

tekeningen

onderweg - aan het werk

Nu de galerie weer leeg is kan ik lekker groot uitpakken, in een licht en opgeruimd kunstlokaal. Lekker tekenen! In het midden staat een grote werktafel zodat ik breeduit kan bewegen en de hele vloer kan ik gebruiken om de tekeningen op neer te leggen waaraan ik bezig ben.

Digitaal tekenen

Tussen het tekenen met grafiet, conté en houtskool door probeer ik met behulp van de computer mogelijkheden uit met de vormen en kleuren, het licht en het donker. En dan heb ik zomaar weer een nieuwe serie computertekeningen gemaakt.

Voor het eerst loopt het analoge en het digitale werk door elkaar en in elkaar over.

Tekeningen op papier

Ook het papier roept nieuwe mogelijkheden op. Alles verandert steeds onder mijn handen. Tijdens het werken bedenk ik welke kant ik op wil. Zoals je tijdens een wandeling zomaar een pad kunt inslaan zonder dat je weet waar het naartoe leidt. Van tevoren heb je wel bedacht welke richting je op wilt, maar niet precies welke route je gaat volgen. Zo teken ik vanuit een globaal plan. Wat het eindresultaat wordt weet ik zelf dan nog niet. Dat is spannend en inspannend tegelijk.

Tekeningen tekenen voor een deel zichzelf, zelfs ondanks mij. Zoals een boek zichzelf schrijft als de schrijver eenmaal goed op gang is.

Soms denk ik: wat heb ik nú weer gemaakt.

 


werktafel

Zelfs de tafel kan het niet laten mee te doen.

Een doorgedraaide tekening

Nog een ruimte-oefening

Vandaag wilde ik eens uitzoeken wat er gebeurt als je op dezelfde plaats almaar door blijft tekenen. Scheurt je papier uiteindelijk, of lukt dat niet? En als het scheurt, hoe lang duurt dat, en hoe ziet de scheur er dan uit?

Tekenen tot …

Ik heb net zo lang een ellips op dezelfde plaats getekend tot het papier kapot ging. Dat duurde best lang, ongeveer een uur, met een niet te zachte grafietstift (2B) op 180 grams normaal tekenpapier. Eerst werd het papier gewoon fijnkorrelig zwart, daarna steeds dunner en gladder. Het rekte een beetje uit, ging bobbelig hol staan op de plaats van de herhaalde lijnen, alsof ik een schaal aan het maken was. Dat maakte het lastiger om in de juiste curve te blijven tekenen. Daarna gebeurde er heel lang niet veel bijzonders. De ellips was en bleef glanzend zwart, als metaal. Het werd saai. Ik moest mezelf dwingen tot concentratie, anders raakte mijn hand van het spoor af. Nergens anders aan denken.

Gelukt!

Tot ik rechtsboven eindelijk iets zag veranderen: de grafietlaag ging craqueleren. Een paar keer struikelde mijn hand in een klein barstje, gleed weg en maakte afwijkende krabbels naar het midden. Toen ging het sneller: mijn grafietstift trok smalle snippers papier los en maakte in de volgende ronden de ontstane witte plekken vanzelf weer zwart. Het papier werd rafelig. Tenslotte scheurde het dan toch echt helemaal door.

Meer ruimte-tekeningen

Ruimte-oefeningen

ROMTERomte

Ruimte, in het Nederlands. Ruimte is hoog en breed en diep. Is vrijheid, weidsheid. Open. Leeg.

Leeg? Vol! Van mogelijkheden. Dwaal rond, vergeet je doel. Zoek niet. Spreid je armen, adem in, laat de lucht binnen en schreeuw het uit.

Probeer, faal en begin opnieuw.
Draai tot je valt, of even, zweeft. Je vindt het wel.

Werk: ruimte-oefeningen

grafietstift op papier, 75 x 100 cm.

tekening Ruimte 01 ©Birgit Speulman 2014

Het is fysiek werk, tekenen met de hele arm en schouder in plaats van vanuit de pols. De richting van de arcering verandert wanneer mijn houding verandert. De eerste lagen zijn zacht, grijs getekend. De stift raakt nauwelijks het papier, maar ik moet wel regelmatige, vloeiende bewegingen maken. Grijs en zwart bouwen het beeld op. Dieptesuggestie ontstaat door de vormen, de richtingen van de lijnen en ook het verloop van de grijstonen. De zwartste delen zijn stevig ingevuld. Diepzwart worden ze niet, want de grafiet krijgt een metaalglans.

wateroplosbare grafiet op papier, 30 x 45 cm

Zie ook  Portfolio: Ruimte

Nieuw werk: boomspiegel, series digitale tekeningen

series digitale tekeningen - serie 1 nr. 1

De boomspiegel

In deze series digitale tekeningen probeer ik te vangen wat ik ervaar bij het zien van de omgevallen bomen in het bos. De stormen van de afgelopen maanden hebben vooral bomen geveld die aan de rand van kapvlaktes, water, de weg of open veld stonden. Die vingen de meeste wind. Er liggen nog steeds bomen met de wortels bloot. De boomspiegel is ineens geen abstract begrip meer maar een omgeklapte schijf van wortels en aarde. Als ze er al lang liggen, bleken ze wit uit of worden helemaal zwart. Dit is zowel afhankelijk van de boomsoort als de plaats waar ze liggen. Ook de aanwezige schimmels en zwammen dragen daaraan bij.

Abstract en concreet

Het abstracte van de boomspiegel en het concrete van wortels, stammen, takken, water en zonlicht. Dat weergeven.

Ik ben er nog niet.

Boomspiegel - series digitale tekeningen - serie 2 Boomspiegel - series digitale tekeningen - serie 3

Ruimte voor het proces

Voor de lessen in de Tekenskoalle maakte ik twee Prezi’s:

Ruimte en Creatief proces.

Ruimte gaat over hoe je ruimte kunt weergeven op het platte vlak.

Schermafbeelding 2014-01-13 om 15.23.26 Schermafbeelding 2014-01-13 om 15.22.35

Creatief proces gaat over de weg van inspiratie naar presentatie.

ruimte voor het proces

Ik denk dat inspiratie geen ‘goddelijke inblazing’ is, zoals het woord zegt. Het gaat er veel meer om dat je je ergens aan kunt en wilt verbinden. Ideeën komen soms vanzelf, maar lang niet altijd en vaak is het beste idee tóch niet het eerste waar je aan dacht. Of het zijn er teveel, zodat je erin verdwaalt en je moet ordenen en kiezen. Ik wil laten zien dat ‘maken’ aanleiding is voor experimenteren, niet een rechte weg van A naar B. Reflectie vindt tijdens het hele proces plaats, met jezelf en met anderen, zodat het proces niet strikt individueel is, maar in interactie met de omgeving. Presenteren kan het eindpunt zijn: het is klaar en de wereld mag het zien. Maar steeds vaker presenteren mensen al eerder iets waar ze mee bezig zijn, juist omdat die interactie belangrijk is. Deze Prezi is ook nog niet helemaal zoals ik wil, opbouwende kritiek is daarom zeer welkom!

Herfstdepressie? Geen tijd!

opgenomen in de collectie Wilploo en Rijksmuseum Twenthe, Enschede ©Birgit Speulman

November

Als de eerste storm van de herfst zich aandiende zei mijn vader altijd: ‘bijna jarig!’ Hij op 8, ik op 10 november.
Mijn eerste cadeau deze maand was de verrassing dat een ets van mij, die deel uitmaakt van de collectie Wilploo, maandag 5 november 2013 is opgenomen in de collectie van het Rijksmuseum Twenthe, Enschede.

Op de Dag van de cultuureducatie zag ik heel veel oude (en nieuwe) collega’s terug, fijn om elkaar weer te zien. Ook zo’n dag is weer een cadeautje, al moet ik nu wel zelf de rekening betalen.

ontwerp lesmateriaal Appelscha

Boerestreekweek

P1170092

Op 7 november had ik een hele leuke dag met groep 6, 7 en 8 van de Riemsloot in Appelscha. Voor het KEK- project Boerestreekweek ontwierp ik lesmateriaal en onder mijn leiding zetten de leerlingen de Boerestreek opnieuw op de foto, de aanzet voor een ontwerp voor ‘de nieuwe Boerestreek’.

De Leergang Cultuuronderwijs in Groningen is bijna afgerond, mijn afsluitende essay heb ik ingeleverd. Het was een hele uitdaging, ik ben benieuwd naar de reacties. Binnenkort meer op dit blog.

Op mijn verjaardag werd ik al vroeg gewekt door timmergeluiden. Buurjongens Fenno en Melle maakten cadeaus en kwamen ook nog zingen!

cadeau

foto's les 3 Tekenskoalle

Intussen is de Tekenskoalle goed op gang gekomen, zijn er 3 lessen geweest en heb ik de eerste coachingsbezoeken afgelegd. Er ontstaan al echte Tekenskoalle- klassen in Zuidoost Friesland.

Ook het creatief leerproces in groep 5-6 op de J.B. Kanschool gaan lekker door.

10824887733_5f0ccf837b

En de komende tijd, naast de Tekenskoalle, de J.B. Kanschool en een nieuw plan voor een school in Haulerwijk, aan het werk voor de tentoonstelling Human Nature in de Hoeve.

Human Nature