Mijn Doorgetekende lijn in Line-Up

line-up

Internationale groepstentoonstelling

Line-Up

Opening op 6 augustus 2016 om 15:00 uur

In Line-Up toont Kunstlokaal №8 deze zomer ruim 60 werken van tweeëntwintig kunstenaars verbonden aan de galerie. Vertrekpunt voor deze internationale groepsshow is de lijn. De lijn als verbinding, structuur, grens, richting, spoor, afbakening, naad, contour, ornament. De lijn is vorm teruggebracht tot de essentie, in de ruimte of in het platte vlak. De lijnvoering is zakelijk of expressief, de schriftuur strak of gevoelig, fijn getekend of met brede gebaren geschilderd. Een rijk tableau.

22 kunstenaars in lijn

Chris Baker (USA) • Milly Betten • Marian Bijlenga • Maarten Brinkman • Chen Harland GB) • Antón Hurtado (SP) • Maartje Jaquet • Martin de Jong • John Kok • Rudy Lanjouw • Carrie Meijer • Riki Mijling • Simon Oud • Tineke Porck • Marcel Prins • Anne Rose Regenboog • Vladica Ristic (SRB) • Josias Scharf (BRD) • Herman Schouwenburg • Betty Simonides • Birgit Speulman • Aimée Terburg

Van 6 t/m 21 augustus 2016. Open woensdag t/m zondag van 12 tot 18 uur.

Mijn doorgetekende lijn

Anderhalf jaar geleden maakte ik de tekening ‘doorgetekende lijn’ en beschreef ik het proces. Dit experiment kwam niet uit de lucht vallen: ooit maakte ik al eens doorgebeten etsen, omdat ik de onvoorspelbaarheid van de chemische reactie spannend vond en ik de daardoor ontstane randen zo mooi vond. Hetzelfde geldt voor de scheurranden van papier. Maar dan zachter.

Daarna maakte de tekening, kakelvers, deel uit van de tentoonstelling Romte in De Hoeve. Nu is het experiment wat gerijpt in mijn gedachten. Is dit eenmalig of het begin van iets? Kan ik dit proces nog eens herhalen met een andere vorm? Déze vorm, de ellips, is een natuurlijke, doorgaande beweging. Eén lijn. Ik vermoed dat elke andere vorm minder logisch is. Met ander papier zou het korter of langer duren voordat de lijn doorscheurt. En de ellips zou er iets anders uitzien, net als het gat en de scheurlijn. Maar zou een lemniscaat twee gaten opleveren, of één?

De kunstenaars in de tentoonstelling zitten gelukkig niet op één lijn, wat hun bijdrage betreft. Heel interessant hoe verschillend de benaderingen zijn van het thema ‘lijn’ (met dank aan curator Marcel Prins).

line-up


 

Onderweg

tekeningen

onderweg - aan het werk

Nu de galerie weer leeg is kan ik lekker groot uitpakken, in een licht en opgeruimd kunstlokaal. Lekker tekenen! In het midden staat een grote werktafel zodat ik breeduit kan bewegen en de hele vloer kan ik gebruiken om de tekeningen op neer te leggen waaraan ik bezig ben.

Digitaal tekenen

Tussen het tekenen met grafiet, conté en houtskool door probeer ik met behulp van de computer mogelijkheden uit met de vormen en kleuren, het licht en het donker. En dan heb ik zomaar weer een nieuwe serie computertekeningen gemaakt.

Voor het eerst loopt het analoge en het digitale werk door elkaar en in elkaar over.

Tekeningen op papier

Ook het papier roept nieuwe mogelijkheden op. Alles verandert steeds onder mijn handen. Tijdens het werken bedenk ik welke kant ik op wil. Zoals je tijdens een wandeling zomaar een pad kunt inslaan zonder dat je weet waar het naartoe leidt. Van tevoren heb je wel bedacht welke richting je op wilt, maar niet precies welke route je gaat volgen. Zo teken ik vanuit een globaal plan. Wat het eindresultaat wordt weet ik zelf dan nog niet. Dat is spannend en inspannend tegelijk.

Tekeningen tekenen voor een deel zichzelf, zelfs ondanks mij. Zoals een boek zichzelf schrijft als de schrijver eenmaal goed op gang is.

Soms denk ik: wat heb ik nú weer gemaakt.

 


werktafel

Zelfs de tafel kan het niet laten mee te doen.

Een doorgedraaide tekening

Nog een ruimte-oefening

Vandaag wilde ik eens uitzoeken wat er gebeurt als je op dezelfde plaats almaar door blijft tekenen. Scheurt je papier uiteindelijk, of lukt dat niet? En als het scheurt, hoe lang duurt dat, en hoe ziet de scheur er dan uit?

Tekenen tot …

Ik heb net zo lang een ellips op dezelfde plaats getekend tot het papier kapot ging. Dat duurde best lang, ongeveer een uur, met een niet te zachte grafietstift (2B) op 180 grams normaal tekenpapier. Eerst werd het papier gewoon fijnkorrelig zwart, daarna steeds dunner en gladder. Het rekte een beetje uit, ging bobbelig hol staan op de plaats van de herhaalde lijnen, alsof ik een schaal aan het maken was. Dat maakte het lastiger om in de juiste curve te blijven tekenen. Daarna gebeurde er heel lang niet veel bijzonders. De ellips was en bleef glanzend zwart, als metaal. Het werd saai. Ik moest mezelf dwingen tot concentratie, anders raakte mijn hand van het spoor af. Nergens anders aan denken.

Gelukt!

Tot ik rechtsboven eindelijk iets zag veranderen: de grafietlaag ging craqueleren. Een paar keer struikelde mijn hand in een klein barstje, gleed weg en maakte afwijkende krabbels naar het midden. Toen ging het sneller: mijn grafietstift trok smalle snippers papier los en maakte in de volgende ronden de ontstane witte plekken vanzelf weer zwart. Het papier werd rafelig. Tenslotte scheurde het dan toch echt helemaal door.

Meer ruimte-tekeningen

Ruimte-oefeningen

ROMTERomte

Ruimte, in het Nederlands. Ruimte is hoog en breed en diep. Is vrijheid, weidsheid. Open. Leeg.

Leeg? Vol! Van mogelijkheden. Dwaal rond, vergeet je doel. Zoek niet. Spreid je armen, adem in, laat de lucht binnen en schreeuw het uit.

Probeer, faal en begin opnieuw.
Draai tot je valt, of even, zweeft. Je vindt het wel.

Werk: ruimte-oefeningen

grafietstift op papier, 75 x 100 cm.

tekening Ruimte 01 ©Birgit Speulman 2014

Het is fysiek werk, tekenen met de hele arm en schouder in plaats van vanuit de pols. De richting van de arcering verandert wanneer mijn houding verandert. De eerste lagen zijn zacht, grijs getekend. De stift raakt nauwelijks het papier, maar ik moet wel regelmatige, vloeiende bewegingen maken. Grijs en zwart bouwen het beeld op. Dieptesuggestie ontstaat door de vormen, de richtingen van de lijnen en ook het verloop van de grijstonen. De zwartste delen zijn stevig ingevuld. Diepzwart worden ze niet, want de grafiet krijgt een metaalglans.

wateroplosbare grafiet op papier, 30 x 45 cm

Zie ook  Portfolio: Ruimte

Nieuwe collages

Twee van deze nieuwe collages hebben op de tentoonstelling Stilte gehangen. Ze zijn te koop in lijsten van 21 x 30 cm.

nieuwe collages 2014

Collages of tekeningen

Zijn het wel collages? Of zijn het tekeningen? Eerst heb ik getekend, gekrast, geschraapt en geveegd met oliepastel op papier. Daarna heb ik de vormen opgebouwd uit één tot maximaal vier delen, gescheurd of gesneden uit het bewerkte papier. De scheurranden of juist de scherpe grenzen van het papier zijn even belangrijk voor de uitdrukking van het beeld als het getekende vlak.

Beter zien?

Tekening 10

tekening 10

De laatste tekening van de zomer alweer, gemaakt op 26 augustus. Ik ben blij dat ik er echt tien heb kunnen maken (eigenlijk elf, maar de derde vond ik zo erg mislukt dat-ie niet meetelt). Alleen met die kleine donkere vorm links ben ik niet  honderd procent gelukkig.

Ik moest alles opruimen vanwege de nieuwe tentoonstelling in Kunstlokaal No8 waar nu Josien de Geus en Maartje Jaquet exposeren. Goed om zo’n stok achter de deur te hebben, zo kan ik niet eindeloos uitstellen.

Een selectie uit de serie